toscane fietstocht augustus 2007

Met de bus vertrokken wij 10 augustus naar Florence in Toscane. Daar begon onze fietstocht. Zaterdagochtend 11 augustus 's morgens vroeg kwamen wij aan op de camping een paar kilometer onder Florence. Na het ontbijt en tentje opzetten, zijn we met de bus naar Florence gereden.
Ik was diep onder de indruk van deze mooie stad. Op de brug Santa Trinita had ik een mooi uitzicht op de Ponto Vecchio, de oudste brug van Florence. De stad is één groot museum. Slenterend door de sfeervolle straatjes kom je uit bij de kathedraal. Een prachtig kunstwerk. Je raakt niet uitgekeken op al die mooie beelden en en schilderingen. Het is bijna van een onaardse schoonheid. En... wat ook onaards lekker was: het Italiaanse ijs. Al met al heb ik heel erg genoten van het mooie Florence.

detail van een deurpaneel

de dom in Florence

beeld florence

Zondag 12 augustus.

De eerste etappe van Florence naar Marcialla. Een afstand van 61 km. Van de vorige groep hadden we gehoord dat het een zware etappe is en ipv 61 km 85 km. In overleg hebben we de route aangepast. We begonnen meteen met een hele zware klim. Dat was zwaar!!! Het zette meteen de toon voor de hele week, want het was elke dag zwaar klimmen. Maar gelukkig ook mooie afdalingen en vergezichten. En af en toe tijd voor een terrasje. Dat maakte weer veel goed. En al fietsende werden je benen sterker, je conditie beter. Maar er waren zware momenten van afzien.

toscaans landschap

een eenzame boom

Het Toscaanse landschap

Marcialla

In Marcialla hadden we een rustdag. We konden kiezen uit een rondrit of niets doen. Ik koos voor niet fietsen. Ik ben met Elise en Friedo naar Marcialla gewandeld.Onderweg genoten we van de mooie uitzichten. In het dorpje was het erg stil. We hebben rond gewandeld en natuurlijk foto's gemaakt. Al met al lekker uitgerust en dat was wel nodig voor de etappe de volgende dag.

Dinsdag 14 augustus

Vandaag fietsen we richting Siena. Een etappe van 69 km. De camping ligt in Sovicille. We begonnen met een stevige klim. Met daarna een steile afdaling. Met natuurlijk weer mooie vergezichten. En daarna weer een klim van 17 km. Na de lunch in Castellina in Chianti weer met goede moed verder.

Siena

15 augustus

Siena is een prachtige oude stad. In Siena op het grote plein 2x per jaar paardenraces gehouden. De dag dat wij er waren was de dag voor de paardenraces. Het was een en al feest in Siena. Versierde gebouwen, vlaggen . Op het plein rondom tribunes voor het publiek. Het plein stroomde vol met mensen. Op de dagen ervoor worden ook parrdenraces gehouden. Een soort generale repetitie.

De palio is een oude traditie. De wijken van Siena strijden tegen elkaar. Ieder wijk heeft zijn eigen vlag,paard en ruiter. De races duren 90 seconden. Wie dan wint is een held. Het was heel bijzonder om dit mee te maken.

Een dorstige duif

de laatste etappe

vrijdag 17 augustus, de laaste etappe van Cavriglia naar Florence. In overleg is de route aangepast, zodat het de laatste dag niet al te zwaar zou worden. Het was een prachtige niet te lange etappe met mooi afdalingen. In Impruneta hebben we uitgebreid geluncht. Op de camping hadden we alle tijd om tentje op te zetten . Pieter heeft de laatste keer voor ons gekookt. En met een paar grote flessen wijn hebben we de avond gezellig doorgebracht. De volgende dag was voor iederen vrij te besteden.Ik ben met Maarten en Friedo nog een keer naar Florence geweest. De vakantie hebben we afgeloten met een diner in een restaurant. We werden om 21.30 verwacht op het verzamelpunt op een grote rotonde. Om 22.00 vertrok de bus naar Holland. Na 20 uur kwamen we in Utrecht aan en was deze fietsvakantie voorbij.

Fietsen in Toscane is klimmen en dalen. In de klim fiets ik de wolken tegemoet. het bergachtige landschap is van een ontroerende schoonheid. Ik voel de warmte op mijn gezicht en ik proef het zout in mijn mond. Ik kom adem tekort en hijg van de inspanning. Mijn benen gaan trillen. Ik ben op dat moment volkomen uit balans en stap af. Nooit meer... denk ik. Na het eten van een banaantje stap ik weer op de fiets. Even later heb ik het hoogste punt van de klim bereikt. Daarna volgt als beloning de afdaling. Tijdens de spectaculaire afdalingen giert de adrenaline door mijn lijf. Ik geniet!!!!

Ik geniet ook van de zon, van de vergezichten en van de eeuwenoude dorpjes, die sinds de Middeleeuwen niet veel groter zijn geworden.

Een dorpspleintje, een terrasje waar het leven ineens zo simpel lijkt. Een plek waar het leven goed is. Ik slenter door de smalle straatjes en ga het dorpskerkje binnen en steek een kaarsje aan voor alle mensen die mij dierbaar zijn. Het voelt goed omdat er niet zoveel is,alleen maar de zon, de eeuwenoude dorpjes, de bergen, de mooie natuur.Het is die simpele schoonheid waar ik blij van word.

En al fietsend door Toscane ervaar ik op een bijzondere manier de schoonheid van de natuur: Less is more